من فکر میکنم آدمهایی که جوون می مونند
یا پیشونیشون چین نداره
یا موهاشون سفید نشده
یا به نحوی غصه ها و قصه هاشون توی صورتشون نیست بدجوری مظلومند ..‌
اینکه ناراحتیت رو بتونی به نحوی نشون بدی یا هر احساس دیگت رو حتی اگه نمیتونی بگی 
یک جور اعلامشون کنی به نحوی لطف خداست !

آآآآآ
بعضی وقتها فارغ از همه فنون روانشناختی و مشاوره که میگه منتظر نباش کسی بفهمه و خودت بگو ...
آدم دوست داره یکی رو داشته باشه که قصه ها و غصه های آدم رو از توی چشماش بخونه !
آقا ... خانم ... مادر ... خواهر ... دوست !
بابا یک کم به داستانهای نهانی قلب‌های بغل دستی هاتون بیشتر دقت کنید ...





تاریخ : دوشنبه 27 آذر 1396 | 13:06 | نویسنده : فاطمه آسمانی | نظرات


  • paper | خرید رپورتاژ آگهی دائمی | فروش Backlinks
  • خرید backlink | sales رپورتاژ